Ta ta ra ta ta ta !!!      Het vissenboek is klaar en staat op de plank.  't Was een groot karwei, maar gelukkig ben ik tevreden over het resultaat.

Voor de achterkant heb ik heel oude stof gebruikt. Ook voor één van de bladzijden vond ik die stof mooi uitkomen.

Af en toe  in het oude boekje tanglen. Ik geloof dat het officieel een ZIA heet- Zentangle Inspired Art.
Van zo'n boekje vind ik het zo leuk dat je er van alles in uitproberen kunt.
Deze keer heb ik het boekje dwars gelegd  en dan geven de onderliggende letters een apart effect.

Het vissenboek omslag is klaar.
De vis er opgenaaid en de letters
getekend.
Op deze foto zijn ze er al opgeborduurd. 

Stroken van stof gescheurd om de rug te kunnen maken.
Dat was even adem inhouden, want ik bleek maar net voldoende stof te hebben.

De gele stroken zijn van het tapijtband wat ik erbij gebruik. Dat heeft een fantastische kleefkracht.

Al knutselend kom je soms op een ideetje. 
Het begon met een vierkant restje papier. Al knippend en plakkend  groeide het tot een geheel.
Nog wat borduurwerk erop met pailetten en kraaltjes en toen was dit het resultaat.
Het leek me leuk om de borduurdraden te laten hangen onder de bladzijden.
Het is een dubbele pagina in een Round Robin boekje.
Als je van zo'n Round Robin project meer wilt weten, laat dan een reactie achter. Die zal ik dan beantwoorden.

 Dit noem ik mijn emotioneel-paspoort.  Ik had zin in iets wat er fleuriger uitziet dan wat ik bij me draag.  Op Schiphol  nemen ze er vast geen genoegen mee. Dat heb ik maar niet geprobeerd.
Leuk om te maken was het wel.
Dun A5 karton door midden gesneden en de ene helft weer gedeeld. 
De 3 delen omgehaakt met linnendraad. 
Toen afbeeldingen gezocht die bij mij passen en die opgeplakt.

Vervolgens de korte flappen aan het middendeel vastgehaakt.
Zo ziet het er uit als mijn "paspoort"  helemaal opengeslagen is.


 

En gesloten is dit het resultaat.
Voor een correspondentie-vriendin, die dit een leuk idee vond, maakte ik er eentje met de informatie die zij over zichzelf gaf.  Zo heb je  een heel persoonlijk kadootje wat niet in de winkel te koop is.

                                

In  de krant lees ik dat de huizenmarkt in Zeeland weer aantrekt. Dat lijkt me een verademing als je je huis (al lang) te koop hebt staan.

Of bovenstaande huizen ook geschikt zijn voor de verkoop ? Of zouden ze onbewoonbaar verklaard worden. In elk geval heb ik plezier beleefd aan het tekenen er van. Er in wonen hoef ik gelukkig niet. Dat lijkt me nogal een wiebelige beweging, alsof je een beetje zeeziek bent.                                                                                                                                                                     

klein maar dapper

Dit vind ik toch wel heel dapper:
zo alleen op de kale grond,
het eerste sneeuwklokje in m'n tuin in 2015.

Als je dan deze wolken ziet, krijgt het vast nog heel wat op het kleine kopje.